|
Yazan Deniz
|
Yaşadığım kentten uzak, küçük bir sahil kasabasında, balkonda sabah
kahvemi içerken, bir şeyler eski günleri hatırlatıyor..Her yerde bir
şeyler eski günleri hatırlatıyor zaten.. Aslında bambaşka şeyler
düşünüyorum ama sana yazıyorum ne tuhaf.. İnsan bazen olmadık
zamanlarda, olmadık hayallerin peşine takılırken, "bu yanlışı daha önce
de yapmıştım" cümlesine fazlasıyla aşina bir halde kendi için doğru
olanı seçerse, bir başkasının hayatını alt üst edebileceğini hesaba
katamıyor. Bu cümle sana tanıdık geldi mi? Yıllar önce, yine bu sahil
kasabasında, sabaha karşı elimi tutarken, o yıldızlar oradaydı,
hayallerimizde.. Yıllar sonra, "kendi" hayallerin sana mutluluk getirdi
mi bilmiyorum ama ben o zamanın umutlarıyla yaşlanıp duruyorum hala..
Ne değişti, neden değişti bilmiyorum hala.. "Yoldan geçenler varda, her
akşam gelenler nerde" diye soramıyorum hala..
Belli belirsiz bir ses geliyor kulaklarıma, sancı gibi, tavan arasına
atılan anılarımız gibi, gidişim gibi, gitme diyemeyişin gibi..
Mevsimsiz yağmurlarla, nerden geldiği bilinmez bir rüzgarlarla ve
zamansız dokunuşlarla sızlayan bir yarasın işte alt tarafı.. Alt tarafı
ömrümden ömür çalmışsın, alt tarafı kalbim durmuş işte..
|
|
Yazan Deniz
|
Yitiriyorum bazen
sabır sandığım ümitleri..
Vakti çoktan geçmiş,
hangi yöne salsam bilemedim;
bahenesizim..
Kuytu karanlıklarımla bezenmiş
bir avuç yalnızlık örülü
tüm tercih sıralarında,
kendime rastlamamaktan yoruldum.
Tamamım sitemlerle örülü şimdilerde..
Sanki bütün o şarkılar benim için yazılmış,
boşa kürek sallayan vicdanından haberim yok yine..
Telefon desem, aramak istediğim kişiye
ulaşamıyorum ne zamandır..
Suçluyum aslında,
küfretmem lazımdı..
|
|
Yazan Deniz
|
Sorgusuz,
kelimesiz,
sebepsiz,
bir de sensiz bu hal..
Üşüdüğüm gecelere seni sormam yasak,
gururum yenik ve adaletsiz üstelik..
Ben bunları haketmedim.
Anlatmaya kalksam, herkesin meraklı bakışlarına
esir, bazen alay edercesine güldüğü, bazen şaşırdığı, yığınlarca
öyküyle dolu kısacık hayatımda, artık yerine konamayacak ne çok şey
var.. Kaderin hayal gücünün, bizimkinden çok daha renkli olduğu aşikar
ve ne kadar ağlarsan ağla tükenmiyor körolasıca.. Kendimi aynada
gördüm, - gördüğüm kendim miydi emin değilim ama - ben eskiden böyle
değildim.. Hoş, eskiden ben nasıl biriydim hatırlamıyorum bile.
Dargınım ben, sayamadığım bir çok şeye.. Yüzümdeki her çizginin nedeni
bunlarda gizli. Boşver diyorum çoğu zaman, boşvermek aykırıyken benim
tabiatıma üstelik... Çok mu sevdin, boşver.. Ömründen ömür mü çalındı,
boşver.. İyi ve güzel olan herşeye inancını mı yitirdin, boşver..
Yalnızlığınla yalnız mısın hala, boşver.. Ne, gün olur devran döner
dediğim tüm hayal kırıklıklarımı, ne düşüp düşüp kalkamayışlarımı, ne
yaralarımı berelerimi, ne seni, onu, ne de öteki kadını, hiç mi hiç
unutmadım ben.. Yalanım yok ve üstelik korkum da yok, hala beddua
ediyorum.. Hala sorulmadık hesapları taşıyorum ceplerimde..
|
|
Yazan Deniz
|
Adı rüya ama
kanmadım.
Uyansam boş,
nefes alsam nafile...
Onca pişman yılın ardından,
dünyaya küsüşüm gözlerinden...
Gelme demedim mi gecelerime!
Belki vardı, belki hepsi yalandı
ama gülüşümü koruyamadım.
Arka ceplerime, şah damarıma,
tırnaklarımın içine kadar pişman,
beklediğim duraklara bile yazdığım adına düşman,
cümle sonlarında sitemkar,
şehrin arka sokaklarında bir kaybolmuşum hala...
|
|