|
korkuyorum.. seni sevmekten korkuyorum. yüregime mühürlenmenden korkuyorum. korkuyorum, cünkü yaralanacagim… korkmaya gec kaldigimi bile bile korkuyorum. ve seni korkutmaktan korkuyorum. cikacakmisin sende hayatimdan, kacacakmisin benden, bilmiyorum, ama o gündende korkuyorum, beni senden mahrum edecegin günden korkuyorum. ayriligin sinsice üzerimize cökecegi günden korkuyorum.
imkansizim, eri$ilmezim, i$igimsin benim. karanlik geceme usulca güne$ gibi dogdun ve icimi en karanlik günümde bile huzurla doldurdun. isterdim ki… ne cok $ey isterdim, senin icin, benim icin, bizim icin… biliyorum, kar$iliksiz, biliyorum, olmayacak, ama hayalimde mümkün, öyle cok $ey mümkün ki… hayal aleminde ya$amasamda arada bir misafir oluyorum… ve o kacamaklar bile yetiyor bana…gercek oldugunu hatirladigimda biraz özülüyorum ama yinede israrliyim onlarda…
görkemli bir $ekilde ufuktaki yildizlarla yari$ircasina parliyorsun icimde, o pariltin öyle cazibeli ki, öyle dayanilmaz ki… ve o parilti sönecegi belli olan pariltilardan degil, yildizlar nasil sönmüyorsa, o pariltida sönmeyecek. varligin öyle mutlu ediyorki beni, $a$arsin. sacma mi? mantikli olani göster bana… sacma ise, varsin olsun… kendime her$eyin mümkün oldugu bir dünya kurabildikten sonra sacmaligin engelleyebilecegini dü$ünmek de sacma… hangisi daha sacma acaba… ve varsin olsun, beni mutlu ediyor, sana yük olmuyorum cünkü senin ruhun duymuyor, varsin böyle olsun. kimbilir gelecek neler getirecek, kimbilir senin icinde kim parlayacak ve bu benim canimi nasil yakacak… ama o güne kadar varsin böyle olsun…
 |
