|
Yazan Deniz
|
Ben ağlarım sen bilmezsin. Uyuyorsundur o saatlerde.. Ay ışığı vurur
yüzüne.. Ben ağlarım sen bilmezsin. Yalın ayak yürürüm gecenin
sessizliğinde..
Ağlarım seni sevemediğim için, son sürat hemde..
Konuşmak isterim,,konuşamam sen bilmezsin. Sesim kısılır.. Gizli
sularda yüzerim.. Tüm çıplaklığıyla yanımda yatarken bedenin, ben
ağlarım sen bilmezsin.. Çiğner yürürüm duygularını ama telaffuz edemem
sana karşı kaybettiğim duyguları.. Barikat kurar önüme ellerin,,tutarım
sımsıcak.. Ürpertici.. O an dudaklarında mola veririm. Ben bir tek
bedenini severim sen bilmezsin, bu yüzdendir ki suçluluk duyarım.. Ümit
edersin benimle bir hayat, bense düşlerim bedeninle yalnızca.
Ümitlerimiz yürür bu köhne odada kol kola.. Azgın kelimelerle
yaklaşırım hep benliğine, kimsenin bakmadığı gibi bakarım gözlerine.
Sen bunu aşka yorarsın bense şehvete..
Sen bilmezsin. Masum bir çocuğun küçücük
elleriyle bana dokunması gibidir gülüşlerin. Sen gülersin ben pişmanlık
duyarım. Sen gülersin sancılarla kıvranırım.. Yaşanılmamış hazları
yaşatır bana bedenin, ben bir tek bunun tutkunu.. Sen sanarsınki
yüreğim yüreğinin vurgunu.. Sarılmaların inşa eder hep beni, sarılırken
ağlarsın.. Bıçak yarası gibidir gözyaşların, aydınlık verir her bünyeye
aslına ama ben ağlarım sen ağlamadığın zamanlarda, sen bilmezsin. Çünkü
sen uyuyorsundur.. Söyleyemediklerimi bir söyleyen olsa sana sende
ağlarsın benim ağladığım zamanlarda.. Ama sen bilmezsin.. Bilemezsin..
Kırıktır kalbin,,kördür gözlerin. Kanatlarımın altında can buluyordur
bedenin..
Zeynep Konuklar
 |
