|
Yazan Deniz
|
Böceğinden kurtulmuş bir ağaç gibi
Korkmuş görünüyor beyaz duvarların
Bir süpürge, iki faraş ile
Son çiğlerine bir Nisan’ ın
Damıtıyor gibisin yıldızlarını.
Hep bir anda çıkar karşına dağlar
Ya kesik kesik öksürtür yollar
Ya bağıra çağıra gider alaylar
Seni pazarlara bağlayan neyin ertesi olmuştur;
Bilemezsin.
Kaybolacak değilsin bu lunaparklarda
Bir elinde şemsiyeyle
Uzun çizgileriyle, andıran şekerlerin
Sevgini gözyaşına değdiren elleriyle, anneni
Üzüyor gibisindir.
Aynı telin yolcuları olur, gibisindir
Yaşı gelince, ergen bir balık düşlerinde
Hafızanı yoklamış başındaki yosunlar
Ve her şeyi üç saniyeye değişince
Aşk kadife bir koltuğa
Aşk bir gemi yalpasına
Aşk her gece aynı bilmeceyi soruyordur sana:
"Uykunu kovalandıran
Aklını aç bıraktıran
Zifirden ucuz
Denizden tuzlu
Dünyanı gözler önüne seren
Camlı yolların kimin altına serilmiştir?"
 |
