| SEVMEK |
| Yazan FaTMa | |||||||||
|
GİDİYORUM BEN. HOŞÇAKAL…. Bir büyük yalnızlığın soğuk gölgesindeyim şimdilerde.Sol yanımda senden kalan koca bir boşluk…En büyük ızdırapların kaynağı oluyor,bir zamanlar sevdamın yedivereni gülüşlerin.Ellerim buz misali,ne vakit uzansa sana varmak için,boşlukta öylece kalakalıyor. Her dem bir tutam hayal kırıklığı boşluktan ellerime gelen.İçimdeki çocuk lâl oldu kelimelerimle birlikte,yüreğimin kuytu köşesinde,güneş görmeyen sevgi kırıntılarının yanını mesken bildi sen gideli kendine.Yok olmaya yüz tutmuş sözler geziniyor içimde bir yerlerde.Sevdana verilmiş,boynu bükük yeminler buluyorum gülüşlerimin her bir karesinde. Ve çehremde donup kalıyor cennetin tebessümler,gamzelerim bir buruk acı içinde.Boğazıma takılıyor senli dakikalar,yutkunamıyorum.Sensizken nefes almakta dahi acze düşüyorum. Gitmeyi seçen “ben”dim biliyorum sevgili.Sen; vazgeçilemeyecek kadar tutuklu kaldığımdın.Sen; her saniye şükürlerimi Yaradan’a ulaştıranımdın.Sen sevmeyi,gerçekten sevmeyi,kalbime en güzel şekliyle sunanımdın.Sen; hiç kimsede olmayanların toplandığı canamındın.Gözlerine ulaşmayı hayallerime baş tacı eylediğim,her şeye adınla başlayıp adınla son verdiğim sevdiceğimdin.”Ekmek kadar,su kadar aziz bildiğim nimetimdin.”Gitmeyi seçen “ben”dim biliyorum sevgili.Sen;sevdayı en çok hak eden ilk kutsalım.Sen;başım omzunda hayal denizlerine daldığım tek gerçeğim.Sen;canımdan can bildiğim canyeleğimdin.Gitmeyi seçen “ben”dim biliyorum sevgili.Şimdilerde özlem keskin bir bıçak misali dayandı sensiz gönlüme.Darağacında en acımasız hasret cellatları bekliyor zevkle.Uzakta,çok uzakta belli belirsiz bir kız çocuğu görüyorum sanki.Elinde kağıt helvalar var;biri sana elbet,diğeri de sana olmalı.Ben bırakıp gidenim sevgili,hak etmiyorum hayallerimizden hiçbir şeyi.O kız çocuğu bize ait değil biliyorum artık.Belki hâlâ senin için yüzümdeki tebessüm ama,artık üçüncü bir şahıs var o gülümsemeyi hak eden.Ben –di’li geçmiş zamanlarda kalanım senin için.Gizli özneli cümlelerin en gizli öznesiyim,beklide tanıdığın güne lanet ettiğin.Gitmeyi seçen “ben”dim biliyorum sevgili.Artık hiçbir önemi olmasa bile anlatmak istiyorum gitmemin nedeninin.Artık hiçbir şeyi değiştiremesem de gitmeyi yalnızca yüzündeki mutluluklar daim olsun diye seçtiğimi bilmelisin.Hayatından çalmaktan utanıyorum artık.Hayatın sana verdiği mutluluk randevularını her defasında :”Can suyumu beklemeliyiz.”diyerek ertelemeni istemiyorum.Kalbine geçen her mutluluk biletini beni beklemek pahasına başkalarına seve seve vermene gerek kalmasın artık.Gitmeyi seçişim,mutluluk tiyatrosunu en önlerde izle ve kendi perdene taşı,başrol ol diye.Yalnızca dört yanını hasret çevirmiş bir ada olma diye bu gidişim inan.Hasreti de,yalnızlığı da,”””alçalmışlığı da”””ben çekerim.Yeter ki terkine al mutluluğu.Korkma bana kalsın,bana bırak huzursuzluğu,unutulmuşluğu.Bak sevgili açtım ellerimi,hadi usulca bırak avucuma hepsini,vakit geçti. Sevda meleklerine hiçbir şey söyleyemem artık.Denizsiz şehrimde her sana dalışımda martılarla,denizle,vapurlarla kalamam artık.Vapurdan sevdalı martılara sevgi kırıntıları atamam artık yürecikleri de doysun diye.Vazgeçtim hayatındaki bütün rollerimden;hayallerin en gerçek halleri ile hayat bulsunlar benden kalan boş rollerde diye.Gözlerim gözlerinde kaldığı halde bakacaksın belki yeni sevdiğine.Belki elini tutacaksın sımsıcak.Belki benden kalan yıkıntıları yok sayıp yeni bir sevda temeli atacaksın.Benim toprağımda yeşerteceksin aşk tohumlarını.Belki “Seni çok seviyorum.”diyeceksin benim yerime geçene.Hem de sesin titremeyecek hiç,hiç hem de.Rıza gösterdim hepsine sevgili,merak etme.Gitmeyi seçen,her şeyden vazgeçendir her zaman,farkındayım merak etme. 17 yaşımın en tatlı hatırasısın her şeye rağmen. ““Tan”” yeri ağarırken gözlerimden “”er”” ya da geç mutluluğa koşan tatlı heyecanlardasın.Yaşamak denilince gelip yüreğime konan bir çift kelebeksin kar beyazı.Kızıl güllersin,gizli sevda bahçelerimden koparıp defter arası kuruttuğum.Nasıl bir cesaretin kollarındaydım senden vazgeçerken,hâlâ bilmiyorum ama ,-yanlış bile olsa- keşke son kez ben giderken “Kal…”deseydin diye bir ses yükseliyor içimden,susturamıyorum.Keşke bir kez “Kal…” deseydin belki o zaman bütün kalbimle Kaf Dağı’nın ardına koyduğum mutluluğu,Zümrüdü Anka’larla sana sunacağıma inanır ve kalırdım gerçekten.Keşke bir kez kal diyebilseydin,birlikte açardık mutluluk perdesini belki o zaman.Keşke bir kez “Kal…” diyebilseydin,bir kez benim için gururundan vazgeçebilseydin,keşke bir kez … diyorum ama biliyorum elbet,keşke demek asla çare değil hiçbir şeye.O yüzden artık son sözler kalıyor iki dudağım arasından özgürlüğe varmayı bekleyen.Bu kez “Mutluluklara emanetimsin sevgili.” demiyorum.Eminim ki çok mutlu olacaksın benden sonra sevgiyi verdiğinle.”Hep gülümse.” de demiyorum.Eğer sol yanına,yakanın üzerine iliştirdiğim tebessümlere bakarsan her dem yanıbaşında olacaklarını anlayacaksın zaten.Ve sonra “yastığımıza” tabi ki.Ne vakit ihtiyacın olsa tebessüme başının altında olacak o da ”sarı-sıcak”.”Kendine iyi davran.” hiç demiyorum.O kadar muhteşem ki; aşık olduğum,içindeki tatlı çocuk canımı üzmene izin vermez biliyorum.Bu yüzden gözüm arkada kalmıyor inan sevgili.Artık sadece HOŞÇA KAL demek düşüyor bana.Seni çok sevdim,seni çok sevdim,seni çok sevdim… “Garip bir veda olacak.Çünkü hep içimdesin.Ne kadar uzağa gitsem de her zaman benimlesin.Gidiyorum ben.HOŞÇA KAL…” “Çektiysen kahrımı,helal et hakkını.Zorlu sevdam hoşça kal.” “Kadın sustu. Sarıldılar. Bir kitap düştü yere. Kapandı bir pencere Ayrıldılar…” “Ayrılık da ölümdür,ölüm ayrılık olduğu kadar” Yorumlar (2)
Deniz
said:
|
|||||||||
 |
hımmm, emeğine sağlık cnm....yalnız çok uzunmuş beee oku oku bitmiyo  |
|
Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
|
Fatma
said:
 |
bende başını bilerek öyle yaptım kısa zannedip okuyun diye |
|
Kötü kullanımı raporla
eksi oy
artı oy
|
Yorum Yazın
| < Önceki | Sonraki > |
|---|