|
Yazan Deniz
|
 "Soğuk bir Ekim gecesinde,
bir yürek üşüdü..
Kapattı kapılarını..
Artık açması da zor,
tedavisi de zor.."
Ben sana en güzel gülüşümü bıraktım, ıssız, kelimesiz.. Çocuktuk belki,
belki yeşermemişti aklım.. Eskitilmemiş bir hikaye bu, benim hafızamda
ve hala.. Birbirimize aslı astarı olan sözler veremedik belki, astarı
yüzünden pahalıydı belki, kimbilir.. Şimdi buradayım, başım ellerimin
arasında yine, çarpıp parçalayacak duvar bulamamışken hala, “şimdi şu
kapıdan girse..” diye sayıkladığım geceleri düşünüyorum.. Ne çok
bekledim seni ve sen ne çok gelmedin.. Uzun yürüyüşler yapıyordum o
zamanlar.. Sen kimbilir nerelerdeyken, karşıma çıkan her insana, “onu
gördünüz mü?” diye soramıyordum bile.. Yaslandığım duraklara yazarken
adını, her hecesinde düşüşlerim, yine de her hecesine yeniden
sevdalanmalarım.. Yaşamadan bitmiyor körolasıca..
Her bahar ısrarla pişman oluşum bu yüzden, bu yüzden eski gülüşlerimi
bulamayışım, bu yüzden bu yaralar bereler.. Güvensizliğim,
sebepsizliğim, sevemeyişim bu yüzden..
Senin yüzünden..
alıntıdır.
 |
