|
içimdeki sonsuz bahçenin son kelimeleri. |
|
Yazan Deniz
|
Karanlık çöktü üstüme,
Sen gittiğinde..
Elimde son kalan solmuş çiçek ve ben,
Karanlığın içinde kaybolduk..
Üşüyoruz,ağlıyoruz
Özledim seni sevgilim
Teninde kaybolduğum karanlığı..
Özledim.
Kırıcı sözlerin karanlığında
Boğulmayı özledim..
Karanlık sanki beni hayata tek bağlayan..
Hayat karanlıkla beraber geçsede.
Güzeldi onunla birlikte.
Aydınlıkta bir hayat istemedim.
Gel karanlığım bırakma.!
Gitme..
Özletme..
Benliğimi karanlık bir ateşe hapsettim.......
 |
